آتن و اورشلیم لف شستوف محمدزمان زمانی جمشیدی انتشارات نگاه

آتن و اورشلیم لف شستوف زمانی جمشیدی انتشارات نگاه

تنها کسی می تواند با مدوسا و مارهایش بجنگد (همان ضرورت ارسطو، که در او نیز همانند کانت چنان ترسی از امرِ خودسر و فانتزی گون برانگیخت) که به اندازه کافی دلیر باشد که سرراست راه برود و به اطراف برنگردد. پس فلسفه نباید یک به پیرامون نگریستن، یک به پشت برگشتن باشد، آن گونه ‌که عادت کرده‌ایم بیندیشیم، به پشت نگریستن پایان فلسفه است، اما باید بدون ترس پیشروی کند، بی آنکه چیزی را به حساب آورد، بی آنکه به پیرامون برگردد تا به چیزی بنگرد. ازهمین رو افلاطون الهی گفت: «باید برای هرچیزی دلیر بود»، و می افزاید: تا بدون ترس، گستاخ و دریده جلو رفت. و فلوطین هم به ما می گوید: «نبردی سترگ و فرجامین در انتظار روح است». این همان چیزی هم است که «اراده قدرت» نیچه می خواست باشد. فلسفه یک به پشت نگریستن نیست، بلکه جنگ است. و این جنگ پایانی ندارد و پایانی نخواهد داشت. پادشاهی خدا، چنان که مکتوب است، از رهگذر خشونت به دست می آید.