کنار رودخانه پیدرا نشستم و گریه کردم پائولو کوئیلو ترجمه حسین نعیمی انتشارات ثالث

کنار رودخانه پیدرا نشستم و گریه کردم پائولو کوئیلو ترجمه حسین نعیمی انتشارات ثالث

توقف نمودیم تا قهوه ای به نوشیم، برای این که حرفی زده و باب مکالمه را باز کرده باشم گفتم:
-زندگی به تو خیلی چیزها را آموخت
-یاد گرفتن را آموخت، چگونگی تغییر کردن را به من یاد داد.. حتی اگر این کار به نظر غیر ممکن بیاید با این جواب موضوع را درز گرفت و روزنه های مکالمه را بر روی خود بست. تمام دو ساعتی را که در راه بودیم تقریبا حرفی نزده و کلمه ای نگفته بودیم...
در طول راه، در ابتدا، سعی کردم که با یادآوری داستان های دوران کودکی او را به حرف وادارم ولی، هر دفعه ،خیلی مودبانه از کنار خاطرات میگذشت، نهایتا....زمانی رسید که دیگر به حرف های من گوش نمیداد.