صدای آزادی انتشارات نشر نی

مردان افغان درک درستی از آزادی زن ها ندارند؛ آن ها استقلال مالی زنان را خطری برای اقتدار خود در خانواده می دانند. اینک با ایجاد محدودیت برای کار زن ها توسط طالبان، آن اقتدار نسبتا ازدست رفته مرد به عنوان تنها نان‌آور و سرپرست خانواده بازمی‌گردد. همین که زن برای بیرون رفتنش از خانه به همسرش نیازمند است، به مرد اقتدار بخشیده است. پس استمرار امارت طالبان، به گونه‌ای، به پذیرش ناخودآگاه مردان از قوانین طالبانی ارتباط دارد. اگر هم مردانی از امارت نارضایتی داشته باشند، بیشتر برای آن است که زمینهٔ معیشت و کار برای آن ها چندان فراهم نیست. مردان از زنان معترض حمایت نمی کنند، زیرا نوک پیکان اعتراضات زن ها رفتار زن ستیزانهٔ مردان را نیز نشانه رفته است. به طور قطع باور دارم که زنان در دنیا سکان تغییرات سیاسی و فرهنگی را به دست گرفته اند و زنان افغانستان نیز این مهم را در سرزمینی با فرهنگ مردانه و به شدت محافظه کار و مقاوم در برابر تغییر به عهده خواهند گرفت. مردان دنیا خسته از کار در اتاق های فکری سیاسی جهانی و گمشده در پیچ و خم دیپلماسی میان کشورها از یافتن راه حل مشکلات بشری مأیوس شده‌اند. جنگ می آفرینند و از مدیریت آن ناتوان می شوند. از این پس زنان تحولات و انقلاب ها را رقم خواهند زد و صدای آزادی این بار زنانه است.