من شماره سه عطیه عطارزاده انتشارات چشمه

من شماره سه عطیه عطارزاده انتشارات چشمه

بخشی از کتاب من شماره سه:

چشم هات را دوست دارم چون به مادر رفته اند . دنیا هم که سیاه باشد باز سبزند . دست هات را دوست دارم چون چیزهایی کشیده اند که هیچ وقت ندیده ای . دهانت را اما از همه ی این ها بیش تر دوست می دارم . چون هیچ وقت باز نمی شود .... 

دهانت را بسته نگه دار و برو دست هات رو بیاور پایین . کاری به شاخه های شکسته نداشته باش . از پشت ساختمان نیمه کاره برو . از لای کاج ها . از توی گل . جوری که انگار همان راه هر روزه است . انگار درخت ها را هرس کرده ای و برمی گردی بخش . سر بالا . برنگرد . بپیچ . در را باز کن . دستت را زیر بازوش بینداز . نترس . دکمه هاش را یکی یکی باز کن . غدیر بیدار نمی شود . مست است . پوتین هاش را دربیاور . بپوش . پول ته کشو دوم است . برش دار . برو . حالا برو . از اینجا برو . 

گوش  کن . فقط گوش کن . جلو همین دروازه منتظر بمان و گوش کن . همین جا . نترس . برنگرد . هیچ کس نیست . نگهبان ها فرار کرده اند . کارگرها ساختمان را نیمه کاره ول کرده اند . سلیمی رفته . هیچ دکتری نیست . برق نیست . آب نیست . شاه رفته . مملکت نیست . آن قدر سر این جاده منتظر بمان تا صدا بشنوی . دهان بسته . گوش کن . شنیدی ؟ دست ببر بالا . بالاتر . تکان بده .....