مطرود ساموئل بکت ترجمه ی مهدی نوید انتشارات چشمه

مطرود ساموئل بکت ترجمه ی مهدی نوید انتشارات چشمه

سرم را به سوی راه پله گرداندم و چشم چرخاندم . هیچ چیز . بعد دختر بچه ای ظاهر شد به همراه مردی که دستش را گرفته بود ، هر دو چسبیده به دیوار . دختر را هل داد سمت راه پله ، از پی دختر ناپدید شد ، برگشت و چهره ای نشانم داد که مرا پس راند . فقط سر برهنه اش را بر بالای آخرین پله دیدم . وقتی دیگر رفته بودند داد زدم . با عجله سرتاسر بالکن را گشتم . هیچ کس . به افق نگاه کردم ، همان جا که آسمان ، دریا ، دشت و کوه به هم می رسند ، کمی پایین تر ستاره ها، با آتش هایی اشتباه گرفته نشود که مردمان بر می افروزند ، در شب ، یا خود به خود افروخته می شوند . کافی است ....

بخشی از کتاب مطرود ساموئل بکت ترجمه ی مهدی نوید:

پله ها زیاد نبود . هزار بار شمرده بودمشان ، هم وقتی بالا می رفتم و هم وقتی پایین می آمدم ، اما حسابش از دستم در رفته . هرگز نفهمیدم باید پایم که روی پیاده رو است بگویم یک ، آن یکی پایم که روی پله ی اول است بگویم دو ، و چه و چه ، یا به کل پیاده رو را حساب نکنم . بالای پله ها درگیر همان وضعیت بغرنج می شدم . از سوی دیگر ، یعنی از بالا به پایین ، همان بود ، بی اغراق . نه می دانستم از کجا شروع کنم و نه می دانستم به کجا ختم کنم ، این حقیقت امر است . از این رو به سه رقم به کل متفاوت رسیدم ، بی آنکه هرگز بفهمم کدامش دقیق است . و وقتی می گویم حسابش از دستم در رفته ، یعنی هیچ کدام از سه رقم را در دست ندارم ، در حافظه ام ....