مستاجر رولان توپور با ترجمه کوروش سلیم زاده انتشارات چشمه

مستاجر رولان توپور با ترجمه کوروش سلیم زاده انتشارات چشمه

قسمتی از متن کتاب مستاجر:

ترلکوفسکی در آستانه ی بیرون  انداخته شدن از خانه اش بود که دوستش سایمن آدرس یک آپارتمان خالی را در خیابان پیرنه به او داد. ترلکوفسکی به دیدن آپارتمان رفت. سرایدار، که زنی بدخلق بود، ابتدا از نشان دادن آپارتمان خودداری می کرد، اما یک اسکناس هزار فرانکی نظرش را تغییر داد.

بعد هم با همان قیافه ی قهرآمیز گفت «دنبال من بیایید.»

ترلکوفسکی مردی سی  و چند ساله، متین و مؤدب بود که در زندگی بیش از هر چیز، از بی نظمی و اغتشاش بیزار بود. برای او که زندگی ساده ای داشت، احتمال از دست دادن سقفِ روی سرش، چیزی کمتر از یک فاجعه نبود، به خصوص که درآمدش هم اجازه ی ولخرجی زندگی در هتل را به او نمی داد. البته مقداری پس انداز در بانک داشت که برای پرداخت ودیعه روی آن حساب می کرد. فقط امیدوار بود مقدار ودیعه خیلی زیاد نباشد.

آپارتمان از دو اتاق تنگ  و  تاریک تشکیل شده بود و آشپزخانه نداشت. تنها پنجره ای که در اتاق عقبی بود، مستقیماً رو به پنجره ی دیگری، به طور غیرعادی بیضی شکل، روی دیوار آن طرف حیاط باز می شد. ترلکوفسکی احتمال داد که پنجره مال یکی از توالت های ساختمان مجاور باشد. دیوارهای آپارتمان را کاغذدیواری زردی پوشانده بود که در چند جای آن لکه های بزرگ رطوبت به چشم می خورد. تمامی سقف را هم شبکه ای گسترده و درهم تنیده از ترک های بسیار ریز، همچون رگبرگ های یک برگ، پوشانده بود.