لاوینیا جیوکوندا بلی با ترجمه ملیحه محمدی انتشارات چشمه

لاوینیا جیوکوندا بلی با ترجمه ملیحه محمدی انتشارات چشمه

قسمتی از متن کتاب لاوینیا:

بوی شدید دودی که به مشام می رسید ترس جدیدی را در من برانگیخت. اکنون در یک مسیر آشنا، به سرعت جلو می رفتم بدون اعتنا به دخترم که در پشت سرم تلاش می کرد خودش را به من برساند. از آنجاییکه به تند رفتن عادت نداشتم، ریه هایم می سوخت و پاهایم بی حس شده بودند. برای خودم قدغن کرده بودم که تا دیروقت بیرون بمانم و به همین دلیل با تمام قدرت به سوی خانه پیش می رفتم.

در این بین بطرز ابلهانه ای اشتباه کردم و راه میانبری را به سمت چشمه پیش گرفتم و به سرعت از میان درختان به چپ و راست پیچیدم. اما در نهایت وحشت متوجه شدم که در تله گیر کرده ام.

دامن بلند آبی ام که به خارهای تمشک وحشی گیرکرده بود را به سرعت کشیدم تا خودم را آزاد کنم و همین که توانستم از میانِ آن بوته ها بیرون بیایم، الی خودش را به من رساند. او در حالیکه بغض کرده و به من چسبیده بود سعی می کرد مرا نگه دارد. گر چه یک دختر هفت ساله حریفِ یک زن کامل نمی شود اما با قدرتی که ناشی از ترس و وحشت اش بود حریصانه  تقلا می کرد. با دیوانگی و جنون او را به طرفی هل دادم و او ناباورانه به من خیره شد.

التماسش کردم؛ "همین جا بمان". و دوباره با سرعت به سمت راهی برگشتم تا خود را به چشمه برسانم. هدفم این بود که با عبور از صخره، در جاهای کم عمق آب از چشمه عبور کنم اما اشتباه کردم و کفش هایم را درنیاوردم. نیمی از مسیر را رد کرده بودم که پایم روی سنگ های رودخانه لغزید و با سر وصدا به داخل آب پرت شدم. از سردی آب یکه خوردم؛ برای لحظه ای گیج و بهت زده همان جا نشستم. بالاخره سرم را بالا گرفتم و دود خانۀ خودمان را در آن طرف چشمه تشخیص دادم. آن ساختمانِ خاکستری گویای این بود که نزدیک خانه هستم. بلند شدم و ایستادم. دامن هایم کاملاً خیس و سنگین شده بودند ولی من با تقلای زیاد و با چسبیدن به سنگ های بزرگ و برجسته از آب عبور کردم.