قصه گو ماریو بارگاس یوسا با ترجمه یحیی خوئی انتشارات چشمه

قصه گو ماریو بارگاس یوسا با ترجمه یحیی خوئی انتشارات چشمه

صبح که داشتم از رختخوابم بیرون می آمدم خبر را شنیدم. شنیدم که تلویزیون، در سر خطِ مهم ترین عناوین خبری اعلام کرد: «ماریو بارگاس یوسا برنده ی نوبل ادبی ۲۰۱۰ شده است.» شوکه شدم. تا وسط روز، تلفن یک بند زنگ زد و این طور دستم آمد که دیگران می خواستند این موفقیت بزرگ را به خانواده ی ما تبریک بگویند...

تنها، نوه ی بارگاس یوسا از شنیدن خبر اختصاص جایزه ی نوبل به پدربزرگش خوشحال نشد بلکه اهل کتاب نیز به نوعی خودشان را در این خوشحالی سهیم دانستند چون نام و اعتبار یوسای بزرگ، بعد از مدت ها چهره ی تا حدی مخدوش نوبل، این معتبرترین جایزه ی ادبی، را ترمیم می کرد. یوسایی که از او در کنار الهگان ادبیات آمریکای لاتین مانند آستوریاس، مارکز، فوئنتس، دِ آسیس، وایه خو، کورتاسار و بورخس نام می برند.

یوسا در نگارش رمان هاش سبک منحصربه فردی دارد. می کوشد چند روایت را ابتدا برای مخاطب بازگو کند و سپس، در جمع بندی نهایی به قدری چیره دست عمل می کند که گویی مخاطبش از اول با متنی چنین یک دست و نه روایتی پازلی مواجه بوده است. آنچه سبب شهرت وی شده، همین سبکی است که به «تلسکوپی» مشهور شده است.