سرش را گذاشت روی فلز سرد محمود حسینی زاد انتشارات چشمه

سرش را گذاشت روی فلز سرد محمود حسینی زاد انتشارات چشمه

بخشی از کتاب سرش را گذاشت روی فلز سرد محمود حسینی زاد

یک مردی بوده که داشته دنیا رو می گشته یک دفعه می رسه به شهری . اول شهر یک قبرستون بوده . مرده میره توی قبرستون ، می بینه روی قبر اولی نوشته ابوطالب _ سه سال و سه ماه ، روی دومی نوشته حسن _ پنج سال و شش ماه و دو روز ، روی سومی نوشته کبری _ یک سال و سه روز ، روی چهارمی نوشته خاتون _ هشت سال و هفت ماه و دو روز . همین جور تا آخر . روی همه ی قبرها همین جوری . مرد وحشت می کنه که چرا این همه بچه توی این شهر می میرن . میره پیش نگهبان قبرستون و جریان رو می پرسه . نگهبان میگه نه . این سال ها روی قبرها نوشته شده سن مرده ها نیست . بعضی هاشون صد سال هم عمر گرفتن از خدا . اینجا وقتی بچه ای دنیا می آد ، یه کتابچه براش درست می کنن . خودش یا دیگرون مدتی رو که اون آدم خوشبخت بوده ، توی اون دفتر می نویسن . چند سال و چند روز خوشبختی اون آدم رو . سال ها و ماه هایی که روی قبرها می بینی ، مدتیه که اون مردهه خوشبخت بوده توی زندگیش ....