رومن به روایت پولانسکی رومن پولانسکی باترجمه آزاده اخلاقی انتشارات چشمه

رومن به روایت پولانسکی رومن پولانسکی باترجمه آزاده اخلاقی انتشارات چشمه

قسمتی از متن کتاب:

تا جایی که از گذشته به  خاطر می آورم، همواره مرز خیال و واقعیت به  طور مأیوس کننده ای تار و مبهم بوده است.

سال های عمرم صرف شد تا بفهمم همین ابهام کلید معمای هستی من است؛ شاید به  همین خاطر، سهم بیش تری از اندوه، مبارزه، مصیبت و ناامیدی نصیبم شد و درعین حال، درهایی به رویم گشوده شد که باید همیشه بسته می ماند.

هنر، شعر و قلمرو خیال برای من ـ پسربچه ای که در لهستان کمونیستی بزرگ شد ـ همیشه واقعی تر از حصارهای تنگ و مرزهای محدود سرزمینم بود. از همان اوایل کودکی دریافتم با اطرافیانم متفاوتم و ساکن جهان مجزای انتزاعی، خیالی و موهوم خود شدم.

نمی توانستم در شهرمان کراکوف(۱) به تماشای مسابقه ی دوچرخه سواری بنشینم و خود را در هیئت قهرمان آینده ی  این  مسابقات تصور نکنم. نمی توانستم فیلمی ببینم و خود را ستاره ی نقش اول، یا حتی بهتر از آن، کارگردان پشت دوربین نبینم. هر  وقت تئاتر خوبی می دیدم، شکی در دلم باقی نمی ماند که دیر یا زود، خود در مرکز صحنه ای در ورشو، مسکو یا حتی ـ چرا که نه؟! ـ پاریس، آن پایتخت فرهنگی دوردست و خیال انگیز جهان خواهم ایستاد. هر کودکی تا مدتی سرگرم خیال پردازی های این چنین است، اما برخلاف بیش تر کودکان که خیلی زود به ناکامی در تحقق رؤیاهای شان رضایت می دهند، هرگز حتی لحظه ای در به واقعیت پیوستن آرزوهایم شک نکردم. یقین خام، کودکانه و روشنی داشتم؛ که این نه تنها ممکن بلکه امری محتوم، اجتناب ناپذیر و حق من است، درست به اندازه ی هستی ملال آوری که برایم مقدر شده بود.