رفتیم بیرون سیگار بکشیم، هفده سال طول کشید (داستان هایی از نویسندگان معاصر روس) با ترجمه آبتین گلکار انتشارات چشمه

رفتیم بیرون سیگار بکشیم هفده سال طول کشید نویسندگان معاصر روس ترجمه ی آبتین گلکار انتشارات چشمه

قسمتی از متن کتاب رفتیم بیرون سیگار بکشیم، هفده سال طول کشید:

در زندگی دیرینه ی محله های حومه ی مسکو، در این هسته هسته ها، کوچهپس کوچه ها، که مراکز جاذبه شان تلمبه  هاییخ بسته و انبارهای هیزم بود، چیزی به نام «راز خانوادگی» وجود خارجی نداشت. حتی از زندگی خصوصی معمولی هم خبری نبود، زیرا هر پولی که صرف خرید زیرشلواری در حال تاب خوردن بربند رخت های عمومی می شد، پیش چشم تک تک مردم بود.
در دیدرس بودن، در گوش رس بودن و تداخل فیزیکی زندگی های تنگ هم، دقیقه ای قطع نمی شد و گریزناپذیر بود. ادامه ی حیات فقط وقتیامکان پذیر بود که غوغای مشاجره ی سمت راست با آکاردئون شاد و سرمست سمت چپ بی اثرمی شد.
در اعماق حیاط عظیم و شلوغی که دیواره های چوبیانبارها و اتاقک ها تکه تکه اش کرده بودند و از یک طرف به دیوار نسوز مجتمع مسکونی مجاور چسبیده بود، عمارت کلاه فرنگی آبرومندی قرار داشت از ساختمان های قبل ازانقلاب، که رگه هایی از فکر و نقشه ی معماری هم در آن دیده می شد و حصاری که دیگرتقریبا وجود نداشت آن را از بقیه ی فضاهای حیاط جدا می کرد. باغچه ی کوچکی هم به کلاه فرنگی چسبیده بود. پزشک پیری در عمارت زندگی می کرد.
یک بار، وسط روز روشن، اواخر ماه مه سال ۱۹۴۶، وقتی همه ی کسانی که تقدیرشان بازگشت بود دیگر بازگشته بودند، یکاپل کادت وارد حیاط شد و جلو در باغچه ی دکتر ایستاد. بچه ها هنوز فرصت نکردهبودند مثل مور و ملخ از این غنیمت تازه آویزان شوند که در ماشین باز شد و یکسرگرد رسته ی بهداری از آن بیرون آمد. سرگرد چنان خوش قدوقامت بود و دندان هایشچنان سفید و موهایش چنان بور و روسی، که انگار یکی از قهرمانان آفتاب سوخته ی منجیملت از پلاکارد بیرون پریده است.