گور به گور ویلیام فاکنر با ترجمه نجف دریابندری انتشارات چشمه

گور به گور ویلیام فاکنر ترجمه نجف دریابندری انتشارات چشمه

قسمتی از کتاب گور به گور نشر چشمه:

من و جوئِل داریم از سر زمین برمی گردیم، من از جلو او از عقب. من پونزده قدمی از او جلوترم، ولی هر کس از انبار پنبه نگاه کنه کلاه حصیری پاره پوره جوئِل رو یک سر و گردن بالای کلاه من می بینه.

جاده مثل ریسمون شاقول یک راست رفته، از ضرب پای آدم ها و آفتاب ژوئیه مثل آجر سفت شده، از لای دو ردیف سبز بته های واگذاشته پنبه لب جاده می ره می رسه به انبار پنبه وسط زمین، اونجا که رسید انبار رو با چار زاویه قائمه گرد دور می زنه، راهش رو از میون زمین می بره، بعد اثر پا خرده خرده محو می شه.

انبار پنبه رو از تنه های نتراشیده درخت ساخته اند، ملاط لای تنه ها مدت ها پیش ریخته. بنای چارگوشی است با بام یک بری شکسته که خالی و خراب زیر آفتاب تند یله داده، تو دو دیوار مقابل هم دو تا پنجره پهن داره که رو به جاده واز می شن. به انبار که می رسیم من راهم رو کج می کنم از همون جاده ای می رم که انبار رو دور می زنه، جوئِل که پونزده قدم پشت سر من می آد و یک راست جلوش رو نگاه می کنه با یک شلنگ از تو پنجره می گذره همین جور که داره یک راست جلوش رو نگاه می کنه چشم های کم رنگش مثل چوب رو صورت چوبی ش میخ شده اند، با اون روپوش وصله دارش شَقّورَق، که انگار عین آدمک سرخ پوست مغازه سیگارفروشی فقط از کمر به پائین حرکت داره، کف انبار رو با چار قدم طی می کنه با یک شلنگ از پنجره مقابل هم می آد بیرون، همین که من می رسم به نبش انبار باز می افته تو جاده. حالا او از جلو و من از عقب با پنج قدم فاصله داریم تو سر بالایی جاده می ریم طرف تپه.